Köylerde birçok geleneksel taş yapının sıvanarak özgünlüğünü kaybetmesi ya da kendi haline terk edilmesine karşılık, Kadıovacık Köy Evi kırsal mirasın doğru yöntemlerle korunarak restore edilebileceğini gösteren nitelikli bir emsal olarak tasarlandı. Uzun süredir atıl durumda bulunan bu geleneksel taş yapı, genişleyen ailenin çocuk ziyaretlerinde konaklayabileceği, çağdaş konfor anlayışına sahip sağlıklı bir konut olarak yeniden kurgulandı.

Projenin ana tasarım kararlarında kültürel mirasa saygı ve minimum müdahale ilkesi benimsendi; mevcut cephe açıklıklarına sadık kalındı ve taş duvar dokusuna asgari ölçüde müdahale edildi. Asırlık taş duvarlara yük bindirmemek amacıyla, duvarların iç çeperinde gizlenen ahşap karkas bir taşıyıcı sistem kurgulandı.

Yapının tavan yüksekliklerinin çağdaş yaşam standartlarını karşılaması ve özellikle zemin katın duvarlarına müdahale edilmeden daha fazla ışık alması amacıyla kesintisiz bir bant pencere öngörüldü; böylece iç mekâna homojen bir doğal ışık girişi sağlandı. Projeye eklenen ahşap strüktürlü balkon ve yeniden kurgulanan giriş aksı sayesinde iç mekân ile açık alan ilişkisi güçlendirildi.

Kadıovacık Köy Evi, geçmişin izlerini silmeden köylerin mimari kimliğinin doğru çözümlerle geleceğe taşınabileceğini gösteren bir örnek oluşturuyor.