Öztürk Evi, Türkiye’de doğal yapı malzemelerinin resmi ve bürokratik süreçlerdeki geçerliliği açısından öncü nitelikte bir mimari projedir. Ahşap karkas, saman balyası ve kerpiçten oluşan hibrit yapı sisteminin statik hesaplarının yapılarak belediye tarafından resmi olarak onaylandığı ilk konut uygulaması olma özelliğini taşımaktadır.

Farklı ekolojik yapı yöntemlerinin hassasiyetle bir araya getirildiği tasarımda, birbirine paralel uzanan ancak bağımsız işleyen iki ayrı kütle kurgulanmıştır. Projenin teknik açıdan en dikkat çekici yönü, bu kütlesel ayrışmanın doğrudan pasif iklimlendirme stratejilerine dayanmasıdır. Yaz aylarında iç mekânların serin kalmasını sağlayan yüksek ısı depolama kapasitesine sahip toprak duvarlar güney cephelerinde kullanılırken, kış aylarında üstün ısı yalıtımı sağlayan saman balyası duvar sistemleri kuzey aksındaki diğer kütlede uygulanmıştır.

Yapının çatı tasarımı da bu iklimsel konfor yaklaşımını tamamlamaktadır. Ana kütleden ayrıştırılarak tasarlanan çatı sistemi, oluşturulan hava boşluğu sayesinde üst yüzeyde biriken ısının yaşam alanlarına aktarılmasını engellemekte, aynı zamanda doğal hava akımlarıyla dışarı tahliye edilmesini sağlamaktadır. Yapı Biyolojisi ilkeleriyle şekillenen bu mühendislik ve mimari ortaklığı, doğal malzemelerin geleneksel kalıplardan çıkıp modern mimarinin ve resmi mevzuatların bir parçası olabileceğini net bir şekilde kanıtlar.