Barbaros köyü’nde, yoğun yerleşim dokusu içerisinde konumlanan Yaprak Evi, bir ailenin yaşam ihtiyaçlarını karşılamak üzere yapı biyolojisi ilkeleri ve yerel mimari kültürün birlikte değerlendirildiği bir tasarım sürecinin ürünü olarak hayata geçirildi. Tasarım sürecinde kullanıcıların mekânla kuracağı ilişki, gün ışığından yararlanma, doğal havalandırma ve yaşam kalitesini artıran mekânsal deneyimler temel belirleyiciler oldu.

Proje boyunca üretilen farklı eskiz, kütle ve yerleşim alternatifleriyle yapının araziyle kuracağı ilişki, güneş yönlenmesi, rüzgâr etkileri ve manzara olanakları değerlendirildi. Yapının kütlesel organizasyonu, yörede sıkça rastlanan taş duvarlı yapı geleneğinden referans almakta; yerel taş işçiliği ve ahşap detaylar aracılığıyla bölgenin kültürel yapı belleğiyle bağ kurmaktadır.

İç mekânda yer alan galeri boşluğu, katlar arasında görsel ve mekânsal süreklilik sağlayarak ferah bir yaşam ortamı oluşturmaktadır. Bu kurgu, gün ışığının yapının derinliklerine kadar ulaşmasına katkı sağlarken, farklı kullanım alanları arasında güçlü bir ilişki kurulmasına da olanak vermektedir.

Yaprak Evi, yerel mimari birikimi, yapı biyolojisi prensiplerini ve çağdaş yaşam beklentilerini bir araya getiren kullanıcı odaklı bir konut örneği olarak öne çıkmaktadır.